< powrót
GORZEŃ GÓRNY
 


Dworek od wsch.
 
 
 
 
 
 

 

HISTORIA...
        Dwór w Gorzeniu był wzmiankowany już w 1419 roku. Pierwotnie był to parterowy dwór obronny z wieżą. Należał do rodu Gorzeńskich herbu Topór. W XIX wieku został nabyty przez Tutusa Zegadłowicza (ojca Emila) i gruntownie przebudowany. Uzyskał wtedy obecny, klasycystyczny kształt. Po śmierci ojca odziedziczył go właśnie Emil Zegadłowicz. Dom poety stanowił centrum grupy poetyckiej Czartak. W 1946 roku żona i córka poety otworzyły w dworze muzeum biograficzne Zegadłowicza. Było to wtedy największe muzeum biograficzne w kraju. Działa ono do dziś, gromadzi prace artystów grupy Czartak: grafiki, akwarele, rzeźby (w tym dużą kolekcję rzeźb ludowego rzeźbiarza Jędrzeja Wowro).

POŁOŻENIE...
    Dwór znajduje się w Gorzeniu Górnym. Stoi wśród drzew, u stóp wzgórza Grodzisko. Prowadzi do niego oznakowana, wąska droga przez wieś.

OPIS...
        Obecny budynek jest klasycystycznym dworkiem z XIX wieku. Zbudowany został na planie prostokąta. Posiada piętro, dach dwuspadowy oraz ładny ganek od frontu, wsparty na czterech słupach.
        Z pierwotnego dworu obronnego zachowały się kolebkowe sklepienia na parterze, w trzech salach. Jedna z nich pełniła zarówno pierwotnie, jak i wtórnie, funkcje kaplicy dworskiej. W północnej części budynku, w jednej z sal, znajduje się niezwykle frapująca kamienna studnia - także pozostałość po pierwotnym dworze.

OTOCZENIE...
      Wokół dworu znajduje się park. Pozostało w nim wiele drzew po Tytusie Zegadłowiczu, który był botanikiem i ciągle ten park upiększał.